Niby taka sama dziewczyna jakich na świecie są setki. Niczym nie wyróżniająca się dziewczyna z tłumu. Zwykła. Ona jest nikim. Nikt się nią nie interesuje. Ale ma rodzinę, przyjaciół oraz pięciu idoli, których kocha. Ma zwierzęta, dom. Wszystko czego zapragnie. Może nie jest bogata, ale ma rzeczy, o których marzy. Do biednych nie należy. Jednak brakuje jej prawdziwej miłości. Nikt nigdy się w niej nie zakocha, bo jest za brzydka. Jej przyjaciel powiedział coś, co zapamięta do końca życia „Jesteś piękna w środku i w końcu znajdziesz kogoś kto, to zauważy, ale chłopacy wolą piękne na zewnątrz" . Co z tego, że chłopacy na ulicy od jakiegoś czasu się za nią oglądają, a ostatnio jeden gwizdał i gdy się odwróciła oblizał wargi patrząc prosto w jej oczy. Był przystojny, ale co z tego skoro zgaduje, że już nigdy go nie zobaczy? Wiele osób mówi jej, że jest wyjątkowa, mówią na nią „aniołek" mówią tak, bo gdy śpiewa, to wszystko płynie prosto z jej serca, a gdy zajrzy się głębiej w jej oczy mijając radość, smutek, zobaczy się coś wyjątkowego czego nie ma nikt inny. Ona od zawsze miała dar przekonywania ludzi. Duże poczucie humoru i gdy śpiewała wszyscy nagle milki i wsłuchiwali się w jej szczere słowa. Tak właśnie opisują mnie inni...
Szczerze mówiąc widze w tym siebie i doskonale Cię rozumiem :(
OdpowiedzUsuń