Bosh przeczytałam całą książkę Dary Anioła - Miasto Szkła i słuchałam przy tym smutnych piosenek 1D. Jeju ryczę, nie zasnę już. Bardzo przeżywam tą trylogię. W pewnym sensie Jace przypomina mnie. Mnie taką jaką byłam kiedyś, a teraz jestem taka po części. Jeszcze napisałam takiegi jednego tweeta i moja przyjaciółka pomyślała, że chodzi o nią. Nawet przez sekundę nie miałam jej na myśki. Jestem beznadziejna. Nieświadomie ranię wszystkich wokoło. A najbardziej Siebie, okropnie się z tym czuję jak inni mówią mi jak to ja ich ranię, że to wszystko przeze mnie. Kilka dni temu miałam ochotę z takiego właśnie powodu podciąć Sobie żyły, ale obiecałam. Nie mogę …